Ik werkte zeven dagen per week in mijn eigen bedrijf, runde een huishouden, rende voor iedereen en ging elk weekend op pad. Mijn zenuwstelsel stond al jaren aan en gaf signalen. Ik luisterde niet.
Na twee burn-outs volgden een aangezichtsverlamming, uitval in mijn arm en been, rouw, long-COVID, hyperventilatie en dagelijkse angst. Ik ging het ziekenhuis in en uit, van onderzoek naar onderzoek, maar een antwoord op het waaróm kwam er niet.
Dus ging ik zelf zoeken. Naast mijn long-COVID-revalidatie probeerde ik energetische sessies, massage, cupping, acupunctuur, ergotherapie en ademtherapie. Ik las alles over het lichaam en het brein. Verdriet en woede maakten plaats voor acceptatie. En die nieuwsgierigheid werd een opleiding, en nog een.
Ik volgde een orthomoleculaire opleiding, verdiepte me in voeding en supplementen, deed yoga, pakte het mediteren weer op en leerde mezelf te ontprikkelen. Daar hoorden pijnlijke keuzes bij. Ik verkocht het bedrijf dat ik zes jaar had en gooide mijn leefstijl om. Rust, regelmaat en reinheid.
Daardoor ontstond ruimte om te vertragen en te verzachten. Ik leerde controle loslaten, zakken in mijn vrouwelijke energie en mee te gaan met de flow. Bewijsdrang en pleasen werden verleden tijd. Ik ging genieten van rust, van thuis, van echte vriendschappen en de kleinste dingen.
